چگونه طلا از سنگ معدن طلای اکسید شده در آفریقا با استفاده از فرآیند کربن در خمیر (CIP) یا کربن در شستشو (CIL) استخراج می شود؟ یک راهنمای واضح و جامع برای هر دو روش.
آیا می توان طلا را به سادگی با آسیاب کردن سنگ معدن به دوغاب، تغذیه آن در یک سری مخازن و افزودن کربن فعال به محصول نهایی تبدیل کرد؟ درک استخراج طلا از سنگ معدن اکسید شده مستلزم نگاهی فراتر از دنباله این مراحل است. این فرآیند شامل مراحل متمایزی است: حرکت طلا از ذرات سنگ معدن به محلول، انتقال از محلول به کربن و در نهایت بازیابی از آن کربن - هر مرحله مجموعهای از چالشها را برطرف میکند.
علاوه بر این، هیچ نوع واحد و یکنواختی از سنگ معدن در سراسر آفریقا یافت نمی شود. حتی در بین سنگهای معدنی با درجه هوازدگی مشابه، میتواند تغییرات قابلتوجهی در نحوه محصور شدن طلا، محتوای رس و وجود اجزای طبیعی جذب کننده طلا وجود داشته باشد. اکسیداسیون به تنهایی شسته شدن آسان را تضمین نمی کند. در حالی که معدن Ity در ساحل عاج از کارخانه کربن در لیچ (CIL) استفاده می کند، این مورد خاص نمی تواند به عنوان یک مدل جهانی برای تعیین جریان پردازش در سایر معادن عمل کند.
برای درک فرآیند استخراج طلا از کربن در خمیر (CIP/CIL)، باید دو جنبه اصلی را درک کرد: اینکه چگونه طلا از سنگ معدن به محلول و در نهایت به محصول نهایی تبدیل میشود و کربنی که جذب را انجام میدهد چگونه بازیافت میشود. تنها زمانی که تجهیزات در چارچوب این دو جریان عملیاتی مشاهده شود، می توان از سردرگمی جلوگیری کرد.

I. تعیین قابلیت شستشو قبل از برنامه ریزی آسیاب
طلا در یک سنگ معدن ممکن است قبلاً در معرض دید قرار گرفته باشد، یا ممکن است توسط سایر مواد معدنی محصور شود. اینکه آیا طلای در معرض را می توان به طور موثر شستشو داد و اینکه تا چه حد طلای محصور شده نیاز به آزادسازی دارد، باید از طریق آزمایش بر روی نمونه های سنگ معدنی معرف تعیین شود. نمونه برداری باید شامل مناطق مختلف سنگ در نظر گرفته شده برای فرآوری باشد. تکیه بر یک نمونه کامپوزیت منفرد خطر پوشاندن تنوع طبیعی را دارد. اگر ماده نسوز باشد (فرآوری آن دشوار است)، روش های پیش تصفیه مناسب باید بررسی شوند - صرفاً افزایش مدت زمان شستشو یک راه حل جهانی نیست.
هدف از خرد کردن، آسیاب کردن و طبقه بندی این است که اطمینان حاصل شود که مواد وارد مراحل بعدی با مشخصات اندازه ذرات تعیین شده از طریق آزمایش مطابقت دارد. طبقه بندی ذرات درشت و نامشخص را به مدار آسیاب برمی گرداند، در حالی که موادی که معیارها را برآورده می کنند به سمت پایین حرکت می کنند. اگرچه آسیاب ریزتر می تواند قرار گرفتن در معرض طلا را بهبود بخشد، اما مصرف انرژی و بار فرآیندهای پایین دستی را نیز افزایش می دهد. هدف باید برآوردن الزامات بازیابی باشد، به جای دستیابی به بهترین کار ممکن.
جداسازی گرانشی به عنوان یک مرحله قبل از بازیابی یک استراتژی اختیاری است، نه یک الزام اجباری برای هر مدار فرآوری سنگ معدن طلا اکسید شده. اگر طلای آسیاب آزاد قابل بازیافت گرانشی وجود داشته باشد، میتوان فلو شیتی را ارزیابی کرد که ابتدا این طلا را بازیابی میکند و سپس پسماندهای گرانشی را تصفیه میکند. هنگام ارزیابی چنین فرآیندی، کل طلای بازیابی شده از هر دو جریان باید در نظر گرفته شود. گزارش کردن فقط عیار کنسانتره ثقلی نادرست است و باید اطمینان حاصل کرد که طلای بازیافت شده از طریق جاذبه در ارقام بازیافت شسته شده دوبار محاسبه نمی شود.
II. تهویه و حذف ناخالصی پالپ: طلا وارد فاز مایع می شود
قبل از اینکه خمیر سنگ معدن وارد سیستم لیچینگ شود، نرخ خوراک و غلظت آن باید در پارامترهای طراحی شده تثبیت شود. علاوه بر این، زباله هایی مانند خرده چوب، الیاف و سایر مواد خارجی که نباید وارد سیستم جذب شوند، باید حذف شوند. اگر چنین موادی در فرآیند باقی بمانند، می توانند صفحه نمایش را مسدود کرده و جداسازی بعدی کربن فعال از خمیر سنگ معدن را پیچیده کنند. تهویه خمیر صرفاً اضافه کردن آب نیست. نوسانات حجم آب همچنین دبی حجمی را که مخازن پایین دست باید در خود جای دهند، تغییر می دهد.
لیچینگ سیانید به شرایط واکنش خاصی برای تبدیل طلای قابل شستشو به مجتمع های طلا-سیانید محلول در آب متکی است. در حالی که همزدن تماس بین ذرات سنگ معدن، محلول و اکسیژن را تسهیل می کند، صرف وجود حباب های هوا در یک مخزن تضمین نمی کند که الزامات اکسیژن محلول و تماس موثر برآورده شده است. ارزیابی فرآیند همچنان مستلزم نمونه گیری، تجزیه و تحلیل و آزمایش است.
کربن فعال طلایی را که قبلاً به عنوان یک مجتمع وارد محلول شده است جذب می کند. از طریق غربالگری فیزیکی ذرات طلا را که در ماتریس سنگ به دام افتاده اند نمی گیرد. اگر طلا در داخل ذرات سنگ معدن قفل شده باقی بماند، صرف افزودن کربن بیشتر نمی تواند جایگزین فرآیندهای ضروری آزادسازی و شستشو شود. اگرچه شستشو و جذب در جریان فرآیند به هم مرتبط هستند، اما به دو مرحله مجزا می پردازند.
III. CIP در مقابل CIL: تمایز در زمانی است که کربن معرفی می شود
CIP (Carbon-in-Pulp) شامل یک مرحله شستشوی اولیه و مستقل است که در آن اکثر طلای قابل شستشو در محلول حل می شود و به دنبال آن خمیر کاغذ به مخازن جذب حاوی کربن فعال منتقل می شود. این توالی «شستشو-سپس جذب» به این معنا نیست که تک تک ذرات طلا قبل از رسیدن به مخازن جذب حل شده اند، و همچنین به این معنی نیست که فرآیند بازیابی کلی برای کارخانه کامل شده است.
CIL یا Carbon-in-Leach فرآیندی است که در آن شستشو و جذب کربن به طور همزمان در یک مجموعه از مخازن انجام می شود. همانطور که طلا در محلول حل می شود، به طور همزمان توسط کربن فعال موجود جذب می شود. طراحی کارخانه خاص ممکن است شامل یک مرحله قبل از لیچ نیز باشد. بنابراین، صرف وجود مخازن بدون کربن در ابتدای مدار به این معنی نیست که کل فرآیند باید به عنوان CIP (Carbon-in-Pulp) طبقه بندی شود.
تمایز بین CIP و CIL به نحوه ادغام مراحل شستشو و جذب بستگی دارد - نمی توان آن را به سادگی با شمارش تعداد مخازن تعیین کرد. اگر سنگ معدن حاوی اجزای طبیعی باشد که برای طلای موجود در محلول رقابت می کنند، جذب فوری ارائه شده توسط CIL ممکن است سودمند باشد. با این حال، اینکه آیا این کافی است یا اگر نیاز به درمان اضافی است، فقط می توان از طریق آزمایش تعیین کرد. نام یک فرآیند به خودی خود نرخ بازیابی مشخصی را تضمین نمی کند و همچنین به این معنا نیست که یک رویکرد ذاتاً مقرون به صرفه تر از دیگری است.
IV. چرا کربن در جهت مخالف به سمت خمیر حرکت می کند؟
در یک مدار جذب آبشاری معمولی، خمیر به طور متوالی از مخزن اول به سمت مخزن نهایی (دم) جریان می یابد. در همین حال، کربن بازسازی شده (بازیافت شده از فرآیند شستشو/بازسازی) و کربن آرایشی تازه در انتهای دم وارد میشوند و به تدریج به سمت سر مدار پیشروی میکنند و به تدریج به کربن طلایی تبدیل میشوند.
این ترتیب جریان مخالف تضمین میکند که کربن با ظرفیت جذب بالا ابتدا با محلول در انتهای دم روبرو میشود، جایی که غلظت طلا در آن کمتر است، در نتیجه به کاهش تلفات طلا در محلول باطله نهایی کمک میکند. همانطور که کربن به طور فزاینده ای با طلا بارگیری می شود، به سمت جلو پیش می رود و با خمیرهایی با غلظت های مختلف طلا روبرو می شود. این حرکت کربن به سیستم های حمل و نقل و مدیریت اختصاصی نیاز دارد. نباید آن را به عنوان کربنی که به خودی خود به سمت بالا حرکت می کند، اشتباه تعبیر کرد.
صفحههای بین مرحلهای به خمیر اجازه میدهند تا در حالی که کربن با اندازه ذرات مشخص شده را در هر مخزن حفظ میکند، عبور کند و در نتیجه توزیع کربن مورد نظر را در سراسر مدار حفظ میکند. آسیب به سطوح صفحه نمایش، باز شدن روزنه های صفحه نمایش به دلیل سایش یا تکه تکه شدن کربن همگی می توانند این آرایش را مختل کنند. یک صفحه ایمنی (یا "صفحه محافظ") در انتهای دم قرار دارد تا هر کربنی را که از مدار خارج می شود جذب کند. با این حال، کربن تکه تکه شده هنوز هم ممکن است از روزنه های آن عبور کند.
در حالی که صفحه های بین مرحله ای برای حفظ کربن و صفحه های ایمنی انتهایی از هدررفت کربن استفاده می کنند، هیچ کدام فرآیند جذب واقعی را انجام نمی دهند. اگر کربن از یک صفحه نمایش بازیابی شود، تعیین اینکه آیا این کربن ناشی از ساییدگی طبیعی است یا یک نشت غیر طبیعی ضروری است. به سادگی بازگرداندن کربن به مدار بدون بررسی بیشتر کافی نیست.
V. جداسازی و شستشوی کربن حاوی طلا. بازگشت طلا به راه حل
کربن بارگیری شده با طلا بازیافت شده از مرحله قبل، خمیر سنگ معدنی را حمل می کند. قبل از وارد شدن به سیستم دفع، باید تحت جداسازی و شستشو قرار گیرد تا ذرات ریز سنگ معدن حذف شود. فرآیند شستشو برای حذف مواد معدنی به وجود آمده در نظر گرفته شده است - نه برای "شستشو" طلای جذب شده با استفاده از آب ساده. تمیز کردن ناکافی می تواند بر روند دفع بعدی تأثیر منفی بگذارد.
دفع در یک سیستم تخصصی انجام می شود که در آن طلا از کربن به محلول دفعی منتقل می شود و یک "محلول حامله" (غنی از طلا) برای بازیابی پایین دست ایجاد می کند. در این مرحله طلا در فاز مایع باقی می ماند و هنوز به شمش طلا تبدیل نشده است. ارزیابی اثربخشی دفع به چیزی بیش از اندازه گیری مقدار طلای بازیافت شده نیاز دارد. همچنین باید طلای باقیمانده روی کربن را بررسی کرد. اگر باقیمانده طلا وجود داشته باشد، ظرفیت جذب کربن در دسترس زمانی که به مدار جذب بازگردانده می شود، به خطر می افتد.
شستشوی اسیدی برای حذف برخی از آلاینده های معدنی از کربن استفاده می شود. قرارگیری آن - چه قبل از دفع و چه در جای دیگری در مدار - به طراحی فرآیند خاص بستگی دارد. اکیداً ممنوع است که مواد شوینده اسید با جریان های حاوی سیانید مخلوط شوند، زیرا خطر انتشار گاز سمی هیدروژن سیانید را به همراه دارد. سیستم های عایق بندی مناسب، اینترلاک، تهویه و نظارت باید در طراحی مهندسی حرفه ای گنجانده شوند. رویههای عملیاتی را نمیتوان به سادگی از ادبیات عمومی کنار هم جمع کرد.
VI. الکتروینینگ برای تولید لجن طلا. ذوب برای تولید Dore Gold

محلول حامله از فرآیند دفع وارد سیستم الکترووینینگ می شود. از طریق واکنشهای الکترودی، طلای محلول کاهش مییابد و روی کاتد رسوب میکند و یک رسوب غنی از طلا را تشکیل میدهد که معمولاً به آن «لجن طلا» میگویند. وجود طلا در محلول حامله تضمین نمی کند که به طور کامل از طریق الکترووینینگ بازیابی شده است. بنابراین، راه حل های ورودی/خروجی و رسوبات بازیافت شده باید به طور جداگانه اندازه گیری و تجزیه و تحلیل شوند.
لجن طلا برای تولید طلای دور (آلیاژی که ممکن است حاوی نقره و عناصر دیگر نیز باشد) جداسازی، خشک شدن و ذوب جامد-مایع را انجام می دهد. طلای دور نیاز به پالایش بیشتر دارد. نمی توان آن را طلای با خلوص بالا در نظر گرفت.
با ردیابی مسیر طلا، جریان فرآیند اولیه به شرح زیر است: طلا در سنگ معدن ← کمپلکس های طلا در محلول لیچ ← کربن حاوی طلا ← محلول حامله از دفع ← لجن طلا از استخراج الکتریکی ← طلای دور از ذوب. هر مرحله از انتقال شامل نرخ بهره وری خاص و نگهداری مواد است. عملکرد قوی در یک مرحله جایگزین تایید و پذیرش لازم مرحله بعدی نمی شود.
VII. کربن باید بازگردانده شود. باطله و آب باید به درستی مدیریت شود
کربن حاوی طلا به طور خودکار به حالت اولیه و تازه خود باز نمی گردد. بسته به سطح آلودگی و فعالیت باقیمانده، کربن باید تحت درمان هایی مانند شستشوی اسیدی و بازسازی حرارتی قرار گیرد. بازسازی حرارتی به طور خاص برای حذف آلاینده های آلی انباشته شده طراحی شده است. موضوع صرفاً «سوزاندن» کربن نیست. پس از درمان، ذرات کربن ریز - نامناسب برای استفاده مجدد - باید غربال شوند. سپس کربن باقیمانده از نظر فعالیت و اندازه ذرات مورد آزمایش قرار می گیرد و برای جبران تلفات با کربن تازه تکمیل می شود و به مدار جذب بازگردانده می شود.
کربن ریز غربال شده ممکن است حاوی طلا باشد. به جای اینکه به عنوان زباله بی ارزش دور ریخته شود، باید جداگانه کمیت شود و تحت فرآیندهای بازیابی یا دفع مناسب قرار گیرد. چرخه کربن نه تنها از نظر حجم خرید مهم است، بلکه به این دلیل که تعیین می کند که آیا طلا به طور ناخواسته از جریان تولید اولیه حذف می شود یا خیر.
باطله های جذب و آب حاوی سیانید باید به سیستم های مهندسی شده تصفیه، ذخیره سازی و استفاده مجدد هدایت شوند. آنها هرگز نباید مستقیماً در محیط تخلیه شوند. حتی اگر آب بازیافت شده شفاف به نظر برسد، لزوماً برای استفاده در هر مرحله از فرآیند مناسب نیست. سطح آلاینده ها، محتوای سیانید، تعادل آب و ناهنجاری های عملیاتی باید به طور مداوم پایش شوند. مسیرهای درمانی خاص و الزامات انطباق مقرراتی باید مطابق با استانداردهای محل میزبان پروژه اجرا شوند.
هشتم. پرداختن به نرخ های بازیابی پایین: استفاده از تراز جامع طلا
تلفات طلا در باطله جامد، فازهای مایع و مهاجرت کربن باید به طور جداگانه بررسی شود، اما همه آنها باید در یک حساب واحد و یکپارچه موجودی طلا تطبیق داده شوند.
اگر سطح طلا در باطله های جامد بالا است، با بررسی ویژگی های آزادسازی طلا، نحوه وقوع آن و شرایط واقعی آبشویی شروع کنید. اگر سطوح طلا در فاز مایع بالا باشد، روی کارایی تماس جذب، فعالیت کربن فعال، مقدار کربن استفاده شده و کفایت انتقال کربن تمرکز کنید. اگر کربن مملو از طلا یا ذرات کربن ریز در باطله ها شناسایی شد، یکپارچگی فرآیند غربالگری و میزان ساییدگی کربن را بررسی کنید. اینها به عنوان نقطه شروع برای عیب یابی عمل می کنند. یک نمونه برای تعیین قطعی علت اصلی کافی نیست.
برای هر دوره آماری معین، مجموع طلای وارد شده به فرآیند و طلای موجود در موجودی در حال انجام (WIP) در ابتدای دوره باید با کل طلای بازیافت شده در محصولات نهایی (مانند شمشهای دوره)، طلای از دست رفته در نقاط خروجی مختلف و طلای باقیمانده در موجودی WIP در پایان دوره برابری کند. موجودی WIP شامل طلای موجود در محلولها و جامدات مخزن، کربن فعال، محلولهای حامله و لجن حاوی طلا در انتظار ذوب است. نقل و انتقالات داخلی صرفاً تغییر در مکان را نشان می دهد و نباید به عنوان خروجی نهایی دوبرابر حساب شود.
هنگام انجام محاسبات، از ثبات در اساس تناژ سنگ معدن خشک، حجم مایع، روش های سنجش و ممیزی موجودی اطمینان حاصل کنید. هنگام محاسبه طلای موجود در کربن موجود در باطله، مراقب باشید که از محاسبه مضاعف آن در برابر کل محتوای طلای باطله خودداری کنید. در صورت بروز اختلاف، ابتدا روشهای نمونهبرداری، اندازهگیریها و نوسانات موجودی را مجدداً تأیید کنید، سپس مشکل را به مراحل خاص فرآیند ردیابی کنید. تنها با شناسایی دقیق محل انباشته شدن طلا یا محل خروج آن از سیستم می توان به طور موثر بین شستشوی ناکافی، جذب ناکافی و از دست دادن فیزیکی کربن تمایز قائل شد.







